استفاده از لنزهای تماسی به طور دائم سبب بروز عوارض جانبی در افراد می شود که ممکن است آن ها نسبت به آن بی تفاوت بوده و به آن توجهی نشان ندهند.

لنزهای تماسی باعث می شود که از میزان اکسیژنی که از هوا به سلول‌ های چشم می ‌رسد ، کمتر شود ؛ در نتیجه لنزهای تماسی ، سبب خشکی قرنیه شده و بر روی کیفیت دید اثر می‌ گذارند.

از جمله دیگر عوارض ناشی از استفاده طولانی مدت لنز ، عبارت اند از :

• درد چشم
• تاری دید که ناشی از تجمع سلول‌ های ملتهب شده است
• حساسیت نسبت به نور
• قرمزی چشم
• ریزش مداوم اشک
• رشد غیر طبیعی رگ‌ های خونی در اطراف ناحیه
• زخم‌ های چشمی
• سوزش و خارش چشم
• عفونت ( ریسک عفونت ، خصوصا در مورد لنزهایی که از جنس هیدروژل می باشند ، بیشتر است ؛ عفونت هم به نوبه خود می ‌تواند باعث هر یک از این عوارض شود. )
• تولید بیش از حد ماده موکوزی
• ایجاد نواحی کیستیک در سطح قرنیه که نشانه ای از بروز اختلالات متابولیک در قرنیه بوده و می‌ تواند به علت کمبود اکسیژن باشد.
• تغییر شکل سطح قرنیه که سبب کاهش بینایی می شود.
• ایجاد هوا در زیر لنز ، ناشی از کمبود اکسیژن یا تجمع حباب.

حذف دائمی عینک با لیزیک و لازک

لنزهای طبی ، را طبق اصلاح عيوب انکساری می توان به سه دسته تقسيم کرد :

1. کروی ( به منظور اصلاح دور بينی و نزديک بينی )
2.  توريک ( به منظور اصلاح آستيگماتيسم )
3. دو کانونی ( به منظور اصلاح پیرچشمی )

نوشته لنزهای تماسی اولین بار در دکتر فرشاد آدینه پدیدار شد.